آیا زنان می‌توانند از کنیه «ام قاسم» برای خود استفاده کنند؟

دسته: باید بدانیم , گنجینه پاسخ‌ها
بدون دیدگاه
جمعه - ۲۱ دی ۱۳۹۷

در فرهنگ عربی به آن دسته از نام‌هایی که با پیشوند «أب» (در مردان) و «أمّ» (در زنان) همراه باشد، کُنیه می‌گویند.
با توجه به معنای أب(پدر) و أمّ(مادر) نوعاً این اسامی برای کسانی به کار برده می‌شود که نام یکی از فرزندانشان قاسم باشد و از این جهت به پدر و مادرشان «أبو القاسم» و «أم القاسم» گفته می‌شود.
امّا این طور نیست که همیشه کنیه مطابق با اسم فرزندشان باشد، بلکه گاهی شخصی اصلاً ازدواج نکرده یا ازدواج کرده و فرزند ندارد کنیه‌ای برای وی انتخاب می‌کنند، یا کنیه‌ای را در شأن او ندیده؛ آن‌را تغییر داده و کنیه‌ای مناسب وی انتخاب می‌نمایند.
ابوحامد غزالی در این‌باره می‌نویسد: «رسول اکرم(ص) اصحاب خود را از روی احترام و برای به دست آوردن دل‌هایشان به کنیه صدا می‌زد و آنهایی که کنیه نداشتند، کنیه‌ای برایشان انتخاب می‌نمود و سپس آنها را بدان می‌خواند. مردم نیز از آن پس، آن شخص را به همان کنیه می‌خواندند. حتی آنان که فرزندی نداشتند تا کنیه‌ای داشته باشند، برای آنان کنیه انتخاب می‌کرد. رسم پیامبر اکرم(ص) این بود که حتی برای کودکان نیز کنیه انتخاب نماید و آنان را مثلاً ابا فلان صدا می‌زد تا دل کودکان را نیز به دست آورد».[۱]
همچنین از رسول خدا(ص) نقل شده است: «از جمله سنت‌هاى نيک آن است كه انسان كنيه خود را به نام پسرش انتخاب كند».[۲]
در روایات جمع بین اسم و کنیه پیامبر اسلام(ص) در یک شخص مورد نهی واقع شده است؛ یعنی کسی که اسمش محمد (نام پیامبر) باشد نهی شده کنیه‌اش نیز «أبو القاسم»باشد؛ پیامبر (ص) فرمود: «بین اسم و کنیه من جمع نکنید من ابو القاسم هستم. خدا می‌بخشد و من تقسیم می‌کنم».[۳]
در روایت دیگری فرمود: «به نام من نام‌گذاری کنید و به کنیه من کنیه بگذارید، اما این دو را در یک شخص جمع نکنید، بعد آن‌حضرت در مورد علی و فرزندانشان استثناء فرمود».[۴]

حتما بخوانید :   آیا تشکیل حکومت اسلامی، مقدمه وجوب است (که لازم به تحصیل آن است) و یا این‌که مقدمه واجب است (که باید تحصیل شود)؟

[۱]. غزالی، محمد بن محمد، احیاء علوم الدین‏، ج ‏۷، ص ۱۱۵، بیروت، دار الکتب العربی‏، چاپ اول، بی‌تا.
[۲]. «السُّنَّةُ وَ الْبِرُّ أَنْ يُكَنَّى الرَّجُلُ بِاسْمِ ابْنِهِ»؛ شیخ حر عاملى، وسائل الشیعة، ج ‏۲۱، ص ۳۹۷، قم، مؤسسه آل البیت(ع)، ۱۴۰۹ق.
[۳]. «لَا تَجْمَعُوا بَيْنَ اسْمِي وَ كُنْيَتِي أَنَا أَبُو الْقَاسِمِ اللَّهُ يُعْطِي وَ أَنَا أَقْسِمُ»؛ ابن شهر آشوب مازندرانی، مناقب آل أبی طالب(علیهم السلام)، ج ‏۲، ص ۲۲۷، قم، انتشارات علامه، چاپ اول، ۱۳۷۹ق.
[۴]. «سَمٌوا بِاسْمِي وَ كَنُّوا بِكُنْيَتِي وَ لَا تَجْمَعُوا بَيْنَهُمَا ثُمَّ إِنَّهُ رَخَّصَ فِي ذَلِكَ لِعَلِيٍّ ع وَ لِابْنِهِ»؛ همان.

 

منبع : اسلام کوئست

حتما بخوانید :   رابطه میان دانش‌هاى اسلامى با دانش‌های تجربی بشری چیست؟ آیا یافته‌های علوم تجربی می‌تواند معیاری برای فهم آیات و روایات و نیز شناخت حدیث درست از نادرست باشد؟
لینک کوتاه جهت انتشار در شبکه های اجتماعی: https://www.mojahedan.com/?p=269
توجه : «مطلب شما را با نام خودتان منتشر می کنیم»
پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: ۱۰
برچسب ها:
دیدگاه ها

» پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
» پیام هایی که به غیر از زبان فارسی باشند منتشر نخواهد شد.
» قرارگاه مجاهدان مجاز به ویرایش ادبی نظرات شما سروران است.
» دیدگاه های ارسال شده توسط شما، در ابتدا توسط قرارگاه مجاهدان بررسی و سپس منتشر خواهد شد.